Όταν ο Στράτος, ο Χρήστος και ο Ευθύμης ξεκίνησαν να δουλεύουν στο Αλάβαστρον ως φοιτητές, δε φαντάζονταν ότι θα το αγαπούσαν τόσο, θα περνούσε στα χέρια τους και εν τέλει θα το «παντρεύονταν», δημιουργώντας ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στέκια της Κομοτηνής. Μιας πόλης που σφύζει από ζωή, κίνηση και πολλούς (μα πάρα πολλούς) φοιτητές και φοιτήτριες.
Γράφει η Ασημίνα Τούνα
Το καλοκαίρι του 2011 πήραν την απόφαση να αλλάξουν τοποθεσία και από την κεντρική πλατεία Ειρήνης, το Αλάβαστρον να μεταφερθεί στην οδό Δημοκρίτου και Μιλτιάδου γωνία. Εκεί όπου έγραψε – και συνεχίζει να γράφει το δικό του κεφάλαιο στη διασκέδαση. Straight ποτά, alternative cocktails και η απαραίτητη μουσική για συνοδεία, με live και πάρτι που έγιναν στο χώρο του και έμειναν αλησμόνητα.
Tο όνομά του – σύμφωνα με τις ιστορίες των παλαιότερων – προέρχεται από έναν «μύθο» κατά τον οποίο, το πρώτο μπαρ του μαγαζιού ήταν φτιαγμένο από αλάβαστρο – ένα λευκό ημιδιαφανές ορυκτό που χρησιμοποιείται στην κατασκευή κοσμημάτων και κομψοτεχνημάτων, που μοιάζει περισσότερο με μάρμαρο.
Κερδίζει τις εντυπώσεις τόσο εσωτερικά, όσο και εξωτερικά. Με industrial αρχιτεκτονική και ιδιαίτερη αισθητική εντός του, με το ξύλο να κυριαρχεί, ατμοσφαιρικό φωτισμό και το χαρακτηριστικό του δάπεδο με τα γεωμετρικά μοτίβα.
Οι ηλικίες που συναντάς ποικίλουν. Από μαθητές για να πιούν το καφεδάκι τους μετά το σχολείο, φοιτητές και ντόπιους, οικογένειες ολόκληρες που το προτιμούν για την απογευματινή και τη βραδινή τους έξοδο. Εκεί θα μοιραστούν απόψεις, συζητήσεις και στιγμές. Στο Αλάβαστρον έχουν μια θέση όλοι. Έχει την άπλα του. Χώρο για το κατοικίδιο της διπλανής παρέας να αράξει, χώρο για το δίχρονο να εξερευνήσει παραπατώντας, για αυτούς που ήρθαν για μια μπίρα μετά τη δουλειά, άλλους που πίνουν στα όρθια ένα κοκτέιλ στο διάσημο μπαρ του.
Τα τελευταία δύο χρόνια έχει γίνει μία δροσερή «επέκταση» στην απέναντι αυλή. Τις ζεστές μέρες του χρόνου η ζωή μεταφέρεται στα τραπεζάκια έξω, ειδικά αργά το απόγευμα και το βράδυ.
Ιδανικό για μελέτη με το λάπτοπ, αλλά και για μεγάλες παρέες που τσουγκρίζουν ποτήρια στον αέρα. Το βράδυ, η μουσική δυναμώνει και η ατμόσφαιρα θυμίζει περισσότερο μπαρ. Επίσης, αγαπάει τα dj sets και το δείχνει με κάθε ευκαιρία.
Ανοίγει από τις δέκα το πρωί και είναι το κατάλληλο στέκι για να πιείς τον καφέ σου, να δεις τους φίλους σου πριν, μετά ή και κατά τη… διάρκεια του μαθήματος και να χτίσεις τις πρώτες αναμνήσεις της φοιτητικής ζωής.
Εδώ, θα βρεις γνωστούς θες δε θες. Δεν υπάρχει φοιτητής και φοιτήτρια που να σπουδάζει στην Κομοτηνή και να μην έχει επισκεφτεί το Αλάβαστρον. Μιλάμε για ένα καφέ – μπαρ με άποψη σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της πόλης. Η έκφραση «ούτε που κατάλαβα πώς πέρασε η ώρα» ακούγεται συχνά. Το highlight του μαγαζιού είναι ξεκάθαρα τα γενέθλιά του που γίνονται κάθε Οκτώβρη και ειλικρινά, πρέπει να το βιώσεις ο ίδιος για να το καταλάβεις. Σε αυτό το μαγαζί χιλιάδες άνθρωποι έχουν περάσει τα καλύτερα τους χρόνια.
Τα φοιτητικά χρόνια κινούνται ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα. Είναι η πιο φευγάτη, μεταιχμιακή περίοδος, πριν την προσγείωση στην πραγματικότητα. Με μία λέξη «προσδοκία». Αυτή είναι το καύσιμο και το λιπαντικό των χρόνων αυτών. Και στη λίστα των κορυφαίων αναμνήσεων των φοιτητικών χρόνων στην Κομοτηνή, το Αλάβαστρον φιγουράρει πάνω – πάνω.
Τα χρόνια που δε θα ξεχάσεις ποτέ. Το άγχος της εξεταστικής κι έπειτα οι λυτρωτικές μπίρες στο Αλάβαστρον. Τα πολύ πρωινά μαθήματα που έδιναν πάσα σε καφέ μέχρι το μεσημέρι. Είναι το στέκι – σύμβολο των φοιτητικών μας χρόνων. Είναι δεκάδες και τα παιδιά που δούλεψαν στο μαγαζί, με μοναδικό όρο ότι έπρεπε να το αγαπούν. Ο καθένας έχει να διηγηθεί μια δική του μοναδική στιγμή, που θυμίζει τα καλύτερά του χρόνια.
Στην κουβέντα μας με τον Στράτο, τον Χρήστο και τον Ευθύμη, μου επισημαίνουν:
«Αυτό που κάνει το μαγαζί να ξεχωρίζει είναι η φιλική και η χαλαρή ατμόσφαιρα, σε συνδυασμό με το ότι οι πελάτες μας, είναι συνήθως και θαμώνες. Όπως μας είπε πρόσφατα ένας φίλος που έφυγε από την Κομοτηνή, «Όσο υπάρχει Αλάβαστρον, υπάρχει σπίτι» .
Και είναι αλήθεια. Όσοι το αγάπησαν, όσοι το γνώριζαν, όσοι πέρασαν εκεί χαρές και πίκρες. Έρωτες και απογοητεύσεις. Θα συμφωνήσουν.
Καφέδες, ποτά ή μπίρες, κυρίες και κύριοι, πίνουμε παντού. Αλλά δεν θα τις πιούμε περιτριγυρισμένοι από όμορφες παρέες που κάνουν εκείνη την απροσδιόριστη βαβούρα. Δεν θα τις πιούμε ούτε κλεισμένοι σε τέσσερις τοίχους βαμμένους σε κάποιο ανέμπνευστο χρώμα, ακούγοντας βαρετές μουσικές. Και στο Αλάβαστρον οι μουσικές, παίζουν κι αυτές μεγάλο ρόλο. Επειδή, τα καλά στέκια χωρίζονται σε δύο (μουσικά, έστω) κατηγορίες: αυτά που παίζουν μουσικάρες και αυτά που δεν παίζουν τίποτα, επειδή ο κόσμος και το περιβάλλον είναι αρκετά. Οτιδήποτε ενδιάμεσο, δεν το θέλουμε. Και εδώ, έχουν καταφέρει να ξεχωρίσουν και για αυτό τον λόγο.
Θάνος Ανεστόπουλος, Παύλος Παυλίδης, B.D. Foxmoor (Active Member), Μπαλάφας, Καζούλης, Γραμμένος και Βέβηλος είναι μερικά μόνο από τα ονόματα που έχουν περάσει που τη σκηνή του και χάραξαν την πορεία του.
Στο Αλάβαστρον, όποιος έρχεται γίνεται φίλος. Αυτό είναι το μυστικό, δεν είναι ένα απρόσωπο καφέ – μπαρ. Εδώ, κάθε μέρα είναι και μια νέα ιστορία.
«Η πόλη μας αγκάλιασε εξ’ αρχής και μας στηρίζει καθημερινά. Στόχος μας ήταν να απευθυνθούμε όχι μόνο στους φοιτητές, αλλά σε ολόκληρο το κοινό την Κομοτηνής. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο πως με την πρώτη ευκαιρία, παλιοί φίλοι, συνεργάτες και θαμώνες μας επισκέπτονται όταν βρίσκονται στην πόλη», αναφέρουν.
Στο μπαρ του έχουν ακουμπήσει τα χέρια τους χιλιάδες άνθρωποι. Έχουν γελάσει, κλάψει, έχουν πιει κι έχουν διασκεδάσει. Έρωτες γεννήθηκαν, φιλίες άνθισαν. Ως φοιτήτρια στην Κομοτηνή, έχω γνωρίσει και η ίδια εκατοντάδες κόσμο εδώ μέσα. Στα πιο άκυρα μέρη, βρήκα ανθρώπους που είχαν έρθει στο μαγαζί.
Το στέκι που σημάδεψε τόσες γενιές. Εκεί που περνούσαμε τα ωραιότερα βράδια μιας καθημερινής, εκεί που πολλοί ερωτευτήκαν, μοιράστηκαν χαρές και λύπες, ήπιαν με αφορμή γιορτές και αποφοιτήσεις, οργάνωσαν συναντήσεις με παλιούς συμμαθητές. Εκεί που χορέψαμε μέχρι το ξημέρωμα πολλάκις με μουσικές μοναδικές και κάναμε ατέλειωτες κουβέντες με τις διπλανές παρέες. Το μέρος κατατεθέν που επιστρέφουν οι «εσωτερικοί ή εξωτερικοί μετανάστες», όταν γυρνάνε στην πόλη για να βρουν πάντα γνωστούς και φίλους χωρίς ραντεβού.
Αν δεν είσαι πια φοιτητής ή δεν ζεις στην Κομοτηνή, σου θυμίζω το Αλάβαστρον για να νιώσεις ξανά ως τέτοιος, αν ήδη περνάς τα βράδια σου εκεί, τότε επιβεβαιώνω την επιλογή σου και αν είσαι νεοφερμένος (φοιτητής ή και όχι) στην πόλη, τότε κράτα σημειώσεις! Γιατί, κακά τα ψέματα, η πόλη είναι οι άνθρωποι και τα στέκια τους.
info:
Διεύθυνση: Δημοκρίτου και Μιλτιάδου γωνία
Τ: 2531 027065
