Σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της πρωτεύουσας, βρίσκεται ένας ξεχωριστός προορισμός, μέσα στο πράσινο και ιδανικός για μονοήμερες εξορμήσεις με την οικογένεια ή τους φίλους σας.
Η Μερέντα είναι ένα – άγνωστο για τους περισσότερους – βουνό της Αττικής που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού, ανάμεσα στους οικισμούς Μαρκόπουλο Μεσογαίας, Καλύβια Θορικού, Πόρτο Ράφτη και Κουβαράς.
Μπορείτε, επίσης, να επισκεφθείτε την Παναγιά τη Μερέντα που διασώζεται όπως και άλλες εκκλησίες περιμετρικά του βουνού, καθώς και τον Άγιος Ευστάθιο που βρίσκεται πιο κοντά στην κορυφή.
Γενικά, δεν υπάρχει κάποια ακριβής ετυμολογία για την προέλευση της συγκεκριμένης ονομασίας. Ωστόσο, υπάρχουν δύο θεωρίες. Η πρώτη μάλλον οφείλεται σε αλλοίωση της ονομασίας του παρακείμενου αρχαίου αθηναϊκού δήμου της Μυρρινούντας. Ενώ, η δεύτερη εκδοχή θέλει το όρος να παίρνει το όνομά του από το φυτό Merendera Αttica, ένα βολβώδες φυτό, ένα είδος άγριου κρεμμυδιού με ροζ άνθη.
Έχει μέγιστο υψόμετρο τα 613 μέτρα και δυτικά συνδέεται με το Πάνειο Όρος. Καλύπτεται κυρίως από χαμηλή βλάστηση, ενώ η βόρεια πλευρά της είναι πλήρως λαξευμένη από τα λατομεία Μαρκοπούλου.
Το όρος Μερέντα προσφέρεται για μονοήμερες εξορμήσεις ή εκδρομή για πικ – νικ μέσα στη φύση, καθώς και διάφορες αθλητικές δραστηριότητες όπως πεζοπορία, αναρρίχηση ή ποδήλατο, τα οποία και μπορείτε να απολαύσετε λίγο μακριά από τη βαβούρα της πόλης.
Το βουνό είναι γεμάτο με μονοπάτια για να ανακαλύψετε και να περπατήστε μέσα στο δάσος, σε ένα υπέροχο τοπίο με καθαρό οξυγόνο. Μάλιστα, στη Μερέντα υπάρχουν περισσότερες από 30 αναρριχητικές διαδρομές. Σίγουρα κατά τη διάρκεια της βόλτας σας, θα συναντήσετε έμπειρους και αρχάριους αναρριχητές, που επισκέπτονται το βουνό για να απολαύσουν το αγαπημένο τους σπορ.
Στον μικρό αυτό ορεινό όγκο της Αττικής, κοντά στο σημερινό Μαρκόπουλο, βρίσκεται ο κομψός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Πρόκειται για έναν μονόχωρο καμαροσκέπαστο ναό, ο οποίος διαδέχθηκε μια τρίκλιτη βασιλική των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Από τον παλαιότερο ναό είναι εμφανή τυπολογικά στοιχεία του στις όψεις του μεταγενέστερου, όπως τα μέχρι σήμερα ορατά τμήματα των πλαγίων κλιτών που αποκαλύφθηκαν παλαιότερα.
Ο καθηγητής Μπούρας αναφέρει ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα διδακτικό μνημείο, τόσο όσον αφορά την ανοικοδόμηση και την επαναφορά σε χρήση ενός αρχαίου ερειπίου (συγκεκριμένα του μεσαίου κλίτους μιας βασιλικής αβέβαιης χρονολόγησης), όσο και τη χρήση παντοειδών αρχαίων μελών.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι μεταξύ των μελών που είχαν εντοιχισθεί στον ναό ήταν και η πλίνθος του αρχαϊκού αγάλματος της Κόρης με το όνομα Φρασίκλεια που βρέθηκε στον αύλειο χώρο του ναού και που σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
