Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης παρουσιάζει την καθιερωμένη Πρωτοχρονιάτικη, εορταστική, συναυλία της με ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη και το σπουδαίο έργο του. Την Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2025 & την Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2025 στις 19:00, για δύο συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με ερμηνεύτρια την Μαρία Φαραντούρη και μαέστρο τον Μύρωνα Μιχαηλίδη.

Το 2025 συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του κορυφαίου Έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη και η Κ.Ο.Θ. δεν θα μπορούσε παρά να υποδεχθεί τον νέο χρόνο με έργα αυτού του κολοσσού της ελληνικής μουσικής. Μαζί με την ορχήστρα η κατ’ εξοχήν ερμηνεύτρια των έργων του Μαρία Φαραντούρη και ο μαέστρος Μύρων Μιχαηλίδης, που διετέλεσε επί σειρά ετών Διευθυντής της Κ.Ο.Θ.

Η «Ελληνική Αποκριά» είναι μια σουίτα μπαλέτου για ορχήστρα, που ο Θεοδωράκης ξεκίνησε να τη γράφει εξόριστος στην Ικαρία. Ήταν η αφορμή να έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τη λαϊκή μας μουσική, σύμφωνα με τα λεγόμενά του.

Ο δίσκος «Οδύσσεια» του Μίκη Θεοδωράκη είναι ένα μουσικό ταξίδι ζωής του συνθέτη, αφού έγραψε το πρώτο τραγούδι του δίσκου σε ηλικία 12 ετών και το τελευταίο στα 81 του χρόνια. Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλά για την αγάπη, τη μοναξιά και τα αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου, αναζητώντας τη δική του Ιθάκη, ως ένας σύγχρονος Οδυσσέας.

Ο Αντώνης Σουσάμογλου και ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης μεταγράφουν για ορχήστρα τα τραγούδια αυτά, αλλά και πολλά ακόμη γνωστά και αγαπημένα του μεγάλου μας συνθέτη, σε αυτό το Πρωτοχρονιάτικο αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Πρόγραμμα:
Έργα Μίκη Θεοδωράκη (1925-2021)

7 τραγούδια από την ‘Οδύσσεια’

1. Ναυαγός (ενορχ. Αντώνης Σουσάμογλου)
2. Το τραγούδι των συντρόφων (ενορχ. Αντώνης Σουσάμογλου)
3. Στην Καλυψώ (ενορχ. Αντώνης Σουσάμογλου)
4. Ο Έρωτας Θεός (ενορχ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης)
5. Η ωραία Ελένη (ενορχ. Αντώνης Σουσάμογλου)
6. Το τραγούδι των Σειρήνων (ενορχ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης)
7. Θάλασσα Μάγισσα (ενορχ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης)
   σε όλους τους τίτλους της Οδύσσειας η ποίηση είναι του Κώστα Καρτελιά.

‘Ελληνική Αποκριά’ σουίτα μπαλέτου για ορχήστρα

Επιλογές από δημοφιλή τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη
(μεταγραφή για συμφωνική ορχήστρα: Αντώνης Σουσάμογλου, Λάζαρος Τσαβδαρίδης)

1. Nύχτα Μαγικιά, (στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης, ενορχ. Αντώνης Σουσάμογλου)
2. Του Μικρού Βοριά, (στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης, ενορχ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης)
3. Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου, (στίχοι: Νίκος Γκάτσος, (ενορχ. Αντώνης Σουσάμογλου)
4. Ξημερώνει – (στίχοι: Κώστας Τριπολίτης, ενορχ. Αντώνης Σουσάμογλου)
5. Δρόμοι παλιοί – (στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης, ενορχ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης)
6. Ο ύπνος ετύλιξε/ Λίγο ακόμα – (στίχοι: Γιώργος Σεφέρης, ενορχ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης)
7. Ο Ταμένος/ Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις – (στίχοι: Γιάννης Ρίτσος, ενορχ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης)

Παραγωγή Κ.Ο.Θ.

Σε συνεργασία με τoν Ο.Μ.Μ.Θ.

info:

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2025

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2025

Ώρα: 19:00

Διεύθυνση: Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, 25ης Μαρτίου και Παραλία, Θεσσαλονίκη

ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΒΟΥΤΣΙΚΑΚΗ

Λόγω προβλέψεων για άσχημες καιρικές συνθήκες, η συναυλία του Θοδωρή Βουτσικάκη που ήταν προγραμματισμένη για απόψε Τρίτη 2 Ιουλίου στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών,

ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ για την Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου στις 21:00

Όσοι έχετε προμηθευτεί τα εισιτήρια σας, θα ισχύσουν κανονικά για τη νέα ημερομηνία.

Όσοι επιθυμείτε επιστροφή χρημάτων από ηλεκτρονικό εισιτήριο μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ticketservices.gr

Όσοι επιθυμείτε επιστροφή χρημάτων από φυσικά σημεία προπώλησης μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη διοργάνωση στο 2310219788.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την κατανόηση.

Φεστιβάλ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

Θοδωρής Βουτσικάκης

«Το πρώτο μου τριαντάφυλλο»

ΝΕΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ

Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2024, ώρα 21:00

Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Λίνα Νικολακοπούλου

Το Σάββατο 29 Ιουνίου και ώρα 21:00, το Μελισσοχώρι Θεσσαλονίκης ανοίγει τις πόρτες του και καλωσορίζει την Εβρίτικη Ζυγιά,  την ορχήστρα που έχει καταφέρει να κάνει την παραδοσιακή μουσική της Θράκης να αγαπηθεί σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, και τον καταξιωμένο Δημήτρη Δίγκα στο κλαρίνο!

Μια αυθεντική εμπειρία παραδοσιακού γλεντιού αλλά και μια απόδραση για ανάσες δροσιάς,  λίγα μόλις χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης.

Η εκδήλωση διοργανώνεται από την Μορφωτική Πολιτιστική Κίνηση Νέων Μελισσοχωρίου, σε συνεργασία με τον Δήμο Ωραιοκάστρου.

Σας περιμένουμε όλους το Σάββατο 29 Ιουνίου στις 21:00, στο Μελισσοχώρι Θεσσαλονίκης!

Info:

Δημοτικό Σχολείο Μελισσοχωρίου

Ώρα έναρξης: 21.00

Κρατήσεις: 6973066732 & 6909405191

Περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα του συλλόγου στο Facebook εδώ. 

Προαιρετική ενίσχυση του Συλλόγου στην είσοδο

Τo καλοκαίρι είναι φτιαγμένo για φεστιβάλ!

Έχουν περάσει πολλά καλοκαίρια από τότε που το Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών ξεκίνησε την πορεία του και κάθε ένα από αυτά άφησε το σημάδι του στον χρόνο για όλους εμάς που αγαπάμε την μουσική, αλλά και τις τέχνες ευρύτερα.

Ένα ακόμη καλοκαίρι καταφθάνει στην φιλόξενη αυλή μας για να γίνουμε όλοι μαζί μια αγκαλιά τραγούδια που θα φέρουν έντονα συναισθήματα και θα δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις.

Καλλιτέχνες και συγκροτήματα από την Ελλάδα, αλλά και τη διεθνή μουσική σκηνή θα πλαισιώσουν το φετινό μας πρόγραμμα για να μας θυμίσουν πως θέλει νότες και ψυχή για να γιορτάζεις την κάθε μέρα ξεχωριστά! Κι εμείς θα γιορτάζουμε σχεδόν κάθε μέρα από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο μαζί σας.

Μουσικές για όλα τα γούστα, μουσικές για τους νεότερους, μουσικές για τους μεγαλύτερους, μουσικές για να ταξιδεύουμε, να εκφραζόμαστε, μα πάνω απ’ όλα… για να σμίγουμε!

Με μεγάλη χαρά σας περιμένουμε στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών 2024.

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ – Μαρίνα Σάττι Live | SOLD OUT

Pop, mainstream και ethnic, σαγηνευτική, αισθησιακή αλλά και τρυφερή, κυρίαρχη και λαμπερή, η Μαρίνα Σάττι, εκπροσώπησε φέτος την Ελλάδα στην Eurovision με το ΖARI της ξεσηκώνοντας το κοινό εντός και εκτός της χώρας.

Η Μαρίνα δεν σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει, κάθε χρόνο φέρνει και μια νέα πρόταση στη μουσική της, μέσα από ένα χαρμάνι αναφορών, επιρροών και επιλογών που ξαφνιάζουν και ανανεώνουν διαρκώς τη σχέση της με το κοινό. Φέτος, ειδικά, μας καλεί στις συναυλίες της με φόρα και διάθεση ανατροπής. Μέσα από απρόσμενες προσεγγίσεις και πειραματισμούς με pop και urban στοιχεία, η Μαρίνα δεν σταματά να αναδομεί με απαράμιλλη φρεσκάδα όλο το εύρος από την παραδοσιακή μουσική των Βαλκανίων ως την trap.

Από τη Μάντισσα ως τη YENNA της, από το viral του περσινού καλοκαιριού TUCUTUM, ένα τραγούδι-σχόλιο πάνω στη βαλκανική trap, έως την πανευρωπαϊκή έκρηξη που προξένησε το ZΑRI της που «κάθισε» από τις πρώτες μέρες στο #1 σε YouTube, spotify, apple music αλλά και στο #50 global YouTube, η Μαρίνα Σάττι υπόσχεται να μας μεταφέρει στο εθιστικό καλλιτεχνικό σύμπαν της και στις συναυλίες της. Mε ένα πρόγραμμα που θα μας ταρακουνήσει, θα μας μαγέψει και θα μας κάνει να χορεύουμε στο ρυθμό της χωρίς να δίνουμε λόγο σε κανέναν.

Ζουρνάς, νταούλι και 808, πολυφωνικές αλχημείες, γκάιντα και beats, trap και αισθησιασμός – Τη Δευτέρα 17 Ιουνίου η Μαρίνα Σάττι ρίχνει το Ζάρι της στη Μονή Λαζαριστών, στη Θεσσαλονίκη, και τολμά να είναι αυτή ακριβώς που νιώθει όπου κι αν βρεθεί! Ακολουθήστε την και κάντε ακριβώς το ίδιο!

ΤΡΙΤΗ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ – Social Waste – Θραξ Πανκc Live

Το Χιπ χοπ της Μεσογείου συναντιέται με την Πανκοπανηγυροψυχεδέλεια!

Έρχονται από διαφορετικές επιρροές και συναντιούνται στα μουσικά Βαλκάνια! Χιπ χοπ οι μεν, punk οι δε, όμως μεγάλωσαν εδώ, στους ίδιους δρόμους και στην ίδια κουλτούρα και αγαπούν τα παραδοσιακά όργανα και μελωδίες δημιουργώντας εκρηκτικές μουσικές!

Social Waste και Θραξ Πανκc, δύο συγκροτήματα χτισμένα πάνω σε συνεργατικό πλαίσιο, που τους ενώνουν όχι μόνο η μουσική αλλά και οι αξίες τους, ο αδιαμεσολάβητος τρόπος επαφής με το κοινό και τους φίλους τους και η πίστη στις αρχές τους. Μάλλον είναι τυχαίο που δεν έχουν συμπράξει μέχρι στιγμής όμως ήρθε η ώρα! Social Waste και Θραξ Πανκc μαζί στη σκηνή κι ετοιμαζόμαστε από τώρα!

Παραγωγή – Επικοινωνία: Goodheart Productions

ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ – Μαρίνα Σπανού Live | SOLD OUT

Η Μαρίνα Σπανού έρχεται μαζί με την κιθάρα και τους μουσικούς της να μοιραστεί τις καινούργιες της ιστορίες.

«Από τον πεζόδρομο στην Πλάκα σ’ ένα μπαρ στο Παγκράτι και στο άδειο μετρό, από τον γωνιακό φούρνο κάτω από του Φιλοππάπου σε μια Κυψέλη που είχαμε φανταστεί, από ένα θερινό σινεμά στο μπαρ που τελικά άδειασε χωρίς να προλάβουμε να πούμε όλα όσα θέλαμε, από θάλασσες που ονειρευτήκαμε σε καρτ ποστάλ που δεν δώσαμε και μείνανε στις πάνινες μας τσάντες μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, από μικρά μπαλκόνια σε αστέρια που ονομάσαμε στις ξύλινες μας οροφές, από τα 25 τετραγωνικά σε όλα τα ταξίδια που σχεδιάσαμε αλλά τελικά δεν πήγαμε ποτέ.

Μια περιπλάνηση στα μπιστρό της Γαλλίας, σε ένα διαφορετικό Παγκράτι, στην Ικαρία που μαθαίνει να μεγαλώνει, στην Άνδρο που μαθαίνει να περιμένει, στην πανσέληνο της Κυψέλης που ζήσαμε, στην Επίδαυρο που σε είδα πρώτη φορά, σε ένα Λονδίνο που δεν είχες ξαναδεί, σε ένα γράμμα που ακόμη γράφω για τα μέρη που υποσχέθηκες να πάμε, ακόμη τα θυμάμαι στον κόσμο μου.

Μ»

Μαζί της :
Κωστής Βήχος: μπάσο, ενορχηστρώσεις
Αλέκος Βουλγαράκης: κιθάρα
Αποστόλης Μπουρνιάς: κρουστά, τύμπανα
Γιώργος Κουρέλης: πλήκτρα
Ηλίας Καρούμπαλης: ηχοληψία
Φωτογραφία Αφίσας: Ελένη Σπαθή
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Χρήστος Σπανός
Παραγωγή: Novel Vox

ΠΕΜΠΤΗ 20 ΙΟΥΝΙΟΥ – Πάνος Βλάχος Live

Ο άγνωστος τραγουδοποιός παρουσιάζει τραγούδια του γνωστού ηθοποιού σε ένα αυτοσχέδιο light metal λαϊκοέντεχνοpop πάρτυ με underground στοιχεία ethnic απολιτίκ trip hop.

Χορογραφίες : Gennaro Gatusso
Σκηνοθεσία – art Concept : Alkèt Panaguliáh
Σχεδιασμός σκηνικών : Luigi Angiàri
Επιμέλεια προγράμματος : Gigi Barolo
Βάϊος Πράπας : μουσική διεύθυνση, κιθάρες, τραγούδι
Αλέξανδρος Κούρος : τύμπανα
Αντωνία Τσολάκη : μπάσο
Φοίβος Μποζας : σαξόφωνο
Χρήστος Σπηλιόπουλος : τρομπόνι
Κωστας Φορτσας : πνευστά
Νίκος Κωνσταντάκης, Γιώργος Τσατσούλης: ηχοληψία
Poster by Foivos Bozas
Παραγωγή : IMAGINART

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΙΟΥΝΙΟΥ – Τζαμάλ Live

Ο ΤΖΑΜΑΛ επιστρέφει στην Θεσσαλονίκη, μετά από πολύ καιρό, για τη ζωντανή παρουσίαση του νέου album Terra Dannata.

Θα μας βρείτε εδώ:
www.monilazariston.gr
F/B: Moni Lazriston Festival
Instagram: monilazaristonfestival
Διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη
Τηλ. Επικοινωνίας: 2310589200

Κάθε φορά που βρίσκονται μαζί στη σκηνή, γεννιέται μια μεγάλη γιορτή, όπου τα τραγούδια αποκτούν μια πρωτόγνωρη συγκίνηση. Ο Σταύρος Σιόλας και η Ρίτα Αντωνοπούλου τραγουδούν με την ξεχωριστή φλόγα στη φωνή αυτών που καίγονται σε κάθε συλλαβή, σε κάθε νότα.

Και οι δύο έχουν γράψει χιλιόμετρα στο έντεχνο τραγούδι, με πίστη και αφοσίωση σε όσα αξίζουν και με αφορμή την επερχόμενη εμφάνισή τους στη Θεσσαλονίκη, τη Δευτέρα 17 Ιουνίου 2024 στο Θέατρο Κήπου, μιλούν στο biscotto.gr σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.

Συνέντευξη στην Ασημίνα Τούνα

Η συνύπαρξη τους επί σκηνής το προηγούμενο διάστημα στον Σταυρό του Νότου, αποτέλεσε μια εξαιρετική συνεργασία και ένα σμίξιμο απολύτως φυσικό και αυτονόητο, μιας και μοιράζονται την ίδια αγάπη και πάθος γι’ αυτό που κάνουν. Αφορμή των κοινών τους εμφανίσεων αποτέλεσε το επερχόμενο ολοκληρωμένο album της Ρίτας Αντωνοπούλου, σε μουσική του Σταύρου Σιόλα, στίχους αρκετών σημαντικών δημιουργών, αλλά και της Ρίτας που για πρώτη φορά το επιχειρεί.

Στο πρόγραμμα τους στη συναυλία που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη, θα μας ταξιδέψουν σ’ ένα ευρύ φάσμα του ελληνικού τραγουδιού μέσα από το προσωπικό τους ρεπερτόριο, αλλά και τραγούδια σημαντικών Ελλήνων συνθετών και τραγουδοποιών που θα πάρουν κάτι από την προσωπικότητα τους. Έχει ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους και το κοινό το έχει λατρέψει.

Ο Σταύρος Σιόλας είναι ένας από τους πιο αγαπημένους συνθέτες, τραγουδοποιούς και ερμηνευτές του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Ένας από τους λίγους συνθέτες που τα τραγούδια του είναι τόσο διαφορετικά το ένα από το άλλο, τραγούδια που παίζονται εδώ και χρόνια διαρκώς στα ραδιόφωνα. «Της Άρνης το νερό», ο «Γεροπλάτανος», τα «Διόδια», το «Σαν Χουάν», κανένα από αυτά δεν τα λες εύκολα τραγούδια!

Με άξονες το λυρισμό και την παράδοση, την κατάνυξη και το διονυσιασμό, καταφέρνει να γεφυρώνει αρμονικά το χθες και το σήμερα. Εξωστρεφής κι εκφραστικός, μας παρασύρει σε ένα μουσικό ταξίδι, όπου τα γλέντια μπλέκονται με τις προσωπικές εξομολογήσεις και το αστικό τοπίο με το διονυσιασμό ενός πανηγυριού, χαρίζοντάς μας δυνατές ερμηνείες και στιγμές ατόφιας συγκίνησης και μέθεξης.

Η Ρίτα Αντωνοπούλου είναι μία από τις πιο αξιόλογες φωνές της γενιάς της, με χαρακτηριστική χροιά και τρομερό σκηνικό εκτόπισμα και θεατρικότητα, ώστε είναι φορές που μοιάζει σαν να μην τη χωράει η σκηνή. Το τραγούδι ήταν μονόδρομος για εκείνη και δεν χρειάστηκε να πάρει κάποια συνειδητή απόφαση για το τι θα γίνει όταν μεγαλώσει.

Έχει συνεργαστεί με «ιερά τέρατα» του χώρου, διαθέτοντας μια σπάνια φωνή, δίνοντας σε κάθε της εμφάνιση την ψυχή της στο κοινό που τόσο την αγαπά και τη στηρίζει όλα τα χρόνια της μουσικής της διαδρομής. Η ίδια, μάλιστα, μαθήτευσε και υπήρξε σταθερή συνεργάτιδα – έως το τέλος – πλάι στον μεγάλο μας συνθέτη, στον Θάνο Μικρούτσικο, ο οποίος είχε πει «Η Ρίτα Αντωνοπούλου είναι μακράν η καλύτερη τραγουδίστρια της γενιάς της, με σπουδαία σκηνική παρουσία. Τραγουδά τις συλλαβές, τις λέξεις και τις φράσεις με τρόπο τέτοιο, που αποκτούν ζωή στην ερμηνεία της». 

Έχει τραγουδήσει τους σπουδαιότερους στιχουργούς και ποιητές. Τον Νίκο Καββαδία, τον Μάνο Ελευθερίου, τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, τον Οδυσσέα Ιωάννου και πολλούς ακόμα σημαντικούς δημιουργούς και για ακόμη μία φορά παρουσιάζει τα διαπιστευτήρια του μεγάλου της ταλέντου που διαθέτει. Στο νέο της τραγούδι «Ρώτησαν κάποτε ένα αστέρι» σε μουσική του Σταύρου Σιόλα, επιχειρεί για πρώτη φορά να γράψει στίχους και το αποτέλεσμα μας ξαφνιάζει με την ιδιαιτερότητά του. Πρόκειται για μια όμορφη ταραντέλα, πάνω στην οποία ξεδιπλώνονται στίχοι που έρχονται από την παράδοση και έχουν μια ονειρική διάσταση.

Ένα εξαιρετικό πάντρεμα της μουσικής του Σταύρου Σιόλα με τον λόγο και τη φωνή της Ρίτας Αντωνοπούλου, που προλογίζει το επόμενο ολοκληρωμένο album της Ρίτας σε μουσική του Σταύρου και στίχους αρκετών σημαντικών δημιουργών που αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά.

Πείτε μας λίγα λόγια για την επερχόμενη εμφάνισή σας στη Θεσσαλονίκη και τι πρόκειται να ακούσουμε.

Ρίτα Αντωνοπούλου: Ερχόμαστε με φόρα από τις χειμερινές εμφανίσεις μας, με ένα πρόγραμμα που θεωρώ είχε τα πάντα. Δηλαδή, φυσικά όλα αυτά που θα περιμένει κάποιος να ακούσει από εμάς, αλλά και άλλα – που ίσως να μην τα περιμένει. Το σίγουρο είναι ότι όλοι όσοι ήρθαν, έφυγαν ενθουσιασμένοι από το πρόγραμμα που επιλέξαμε και ερχόμαστε με μεγάλη χαρά να το μοιραστούμε, γνωρίζοντας ότι έχουμε στα χέρια μας κάτι πολύ καλό!

Σταύρος Σιόλας: Θα ακούσουμε δικά μου τραγούδια από της Άρνης το νερό, μέχρι τα Διόδια, το Σαν Χουάν, το Κάθε φορά, το Γεροπλάτανο κ.α. και φυσικά τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, διότι ως γνωστό η Ρίτα ήταν η τελευταία μούσα του σπουδαίου αυτού συνθέτη και γενικά τραγούδια από το προσωπικό μας ρεπερτόριο, αλλά και συνθέτες που αγαπάμε όπως ο Χατζιδάκις και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, αλλά και παραδοσιακά. Θα πούμε, όμως, και πιο καινούργια όπως το πρόσφατο «Ρώτησαν κάποτε ένα αστέρι» σε στίχους της Ρίτας και μουσική δική μου, που αποτελεί και τον προάγγελο του δίσκου που ετοιμάζουμε!

Πώς αισθάνεστε για το πρώτο σας στιχουργικό βήμα; Ήταν κάποια ανάγκη σας που προέκυψε και αναμένουμε και νέα ανάλογα στιχουργικά εγχειρήματα από εσάς;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Αισθάνομαι συγκίνηση και περηφάνια, ομολογώ. Δεν το είχα τολμήσει μέχρι σήμερα, αλλά ήρθε η ώρα και ήταν η κατάλληλη. Είναι εντελώς άλλη  αίσθηση να λες ένα τραγούδι που είναι δικό σου, με την έννοια ότι αυτά που λες είναι οι σκέψεις σου, βγήκαν από μέσα σου κι είναι αυτά που θες να επικοινωνήσεις στον κόσμο. Μαγικό.

Μετά τις εμφανίσεις σας στην Αθήνα και τον Σταυρό του Νότου, τι αποκομίσατε και ποια ήταν τα σχόλια που λάβατε από το κοινό;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Ομολογώ ότι οι αντιδράσεις και τα σχόλια ήταν ενθουσιώδη και αυτό μας έδωσε μεγάλη χαρά, αλλά και δύναμη. Γιατί εσύ μπορεί να νιώθεις ότι θα βγει κάτι πολύ καλό (όσο το φαντάζεσαι ή κάνεις πρόβες), αλλά μέχρι αυτό να δοκιμαστεί στον κόσμο, δεν ξέρεις ακριβώς τί έχεις κάνει και μπορεί να αμφιβάλλεις. Ε, αυτή τη στιγμή δεν έχουμε καμία αμφιβολία!

Σταύρος Σιόλας: Ευτυχώς, οι εμφανίσεις μας στο Σταυρό ήταν και πολλές και επιτυχημένες. Είναι από τις συνεργασίες που – πραγματικά – απόλαυσα και πάνω και πίσω απ’ τη σκηνή κι η ανταπόκριση του κόσμου ήταν ενθουσιώδης και συγκινητική και το εισπράξαμε όχι μόνο από τα σχόλια, αλλά κι από την ενέργεια του κοινού και το χειροκρότημα!

Πού στρέφεται ένας καλλιτέχνης για να αντλήσει έμπνευση σε τόσο αντίξοες συνθήκες σαν αυτές που βιώνουμε;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Πάντα οι καλλιτέχνες διαπρέπουν σε επίπεδο δημιουργικής έκφρασης, ειδικά σε αντίξοες συνθήκες. Η όποια μορφή τέχνης γεννιέται μέσα από την πραγματικότητα που ζει ο καθένας μας, είναι ένας τρόπος να μιλήσεις, να πεις πώς νιώθεις, πώς βλέπεις εσύ τα πράγματα ,τί θέλεις να μοιραστείς με τον κόσμο. Μέσα μας είναι όλα.

Σταύρος Σιόλας: Σ’ έναν κόσμο ζοφερό, ο καλλιτέχνης πρέπει να γνωρίζει τη διέξοδο και να τη δείχνει. Πρέπει να κρατάει τη φλόγα της ζωής και της ομορφιάς της ζωντανή και να είναι φάρος. Αυτό, άλλωστε, αναζητά και το κοινό από την τέχνη: να λυτρωθεί και ν’ αναπνεύσει!

Ποιες ήταν οι πρώτες σας καλλιτεχνικές επιρροές;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Θα πρέπει να ανατρέξω στα παιδικά μου χρόνια και στα πρώτα ακούσματα, που ήταν αυτά των γονιών μου, αφού σε εκείνη την ηλικία δεν επιλέγεις εσύ τί θα ακουστεί π.χ. στο ταξίδι που θα κάνετε μέσα στο αυτοκίνητο. Απλά, ήμουν τυχερή, γιατί οι φωνές που θυμάμαι ήταν αυτές της Χαρούλας, του Νταλάρα, της Γαλάνη, του Πάριου – στον οποίο είχε αδυναμία η μαμά μου, του Βασίλη, της Γλυκερίας, της Βιτάλη… Όλα έγραφαν μέσα μου τότε, είτε το καταλάβαινα, είτε όχι.

Σταύρος Σιόλας: Οι μουσικές που ακούγαμε σπίτι, δηλαδή επιτυχίες της εποχής. Από Μοσχολιού, Γλυκερία και Νταλάρα και φυσικά Θρακιώτικα, λόγω της καταγωγής του Πατέρα μου. Αργότερα, εγώ ανακάλυψα την κλασική μουσική, αλλά και την ποπ της εφηβείας μου, καθώς και την Bjork και τους Portishead.

Υπάρχει κάποια στιγμή ή μία συνεργασία στην μουσική διαδρομή σας έως τώρα που να ξεχωρίζετε;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Ε, προφανώς θα πρέπει να σταθώ στον Θάνο Μικρούτσικο για ευνόητους λόγους. Αν δεν εμφανιζόταν αυτός ο άνθρωπος στην πορεία μου, δε νομίζω ότι θα μιλούσαμε αυτή τη στιγμή. Του χρωστάω ότι ζω το όνειρό μου και το ζω χωρίς εκπτώσεις. Για μένα είναι ο πιο σημαντικός σταθμός στην πορεία μου και ό,τι κι αν γίνει στο μέλλον, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ!

Σταύρος Σιόλας: Η Βράβευσή μου στο αναβιωμένο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης ήταν φυσικά μια μεγάλη στιγμή για μένα και η εκκίνηση της καριέρας μου. Έχω πολύ σπουδαίες συνεργασίες να περηφανευτώ, μεταξύ των οποίων με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τον Μανώλη Μητσιά και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη.

Μιλήστε μας για την συνύπαρξή σας τόσο επί σκηνής, όσο και κατά τη δημιουργία του νέου άλμπουμ της Ρίτας Αντωνοπούλου. Ποια στοιχεία ξεχωρίζετε ο ένας στον άλλο και τον θαυμάζετε για αυτά;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Πάνω στη σκηνή έχουμε χημεία με τον Σταύρο κι αυτό το ξέρουμε από την πρώτη φορά που βρεθήκαμε μαζί επί σκηνής. Αυτά φαίνονται, τα νιώθεις από την αρχή και για αυτό πάντα λέγαμε να κάνουμε κάτι μαζί. Όταν εγώ αποφάσισα ότι θέλω να κάνω μια ολοκληρωμένη νέα δουλειά, πήρα τηλέφωνο τον Σταύρο για να την κάνουμε μαζί, γιατί απλά ένιωσα ότι μαζί του θέλω κι ότι εκείνος θα γράψει με τον τρόπο που μου ταιριάζει. Κι είχα δίκιο. Είναι υπέροχος δημιουργός, πολύ ξεχωριστός, με μια χροιά στη φωνή που την αναγνωρίζεις από χιλιόμετρα και με πάθος στην έκφρασή του. Τα τραγούδια μας είναι ένα κι ένα κι αυτό ξέρετε είναι υπέροχο να το νιώθεις. Τραγουδώντας, ήδη, το πρώτο μας στο πρόγραμμα σε στίχους δικούς μου, ανυπομονώ κάθε φορά να έρθει η ώρα να το πω. Έκανε εξαιρετική δουλειά στη μελοποίηση ο Σταύρος.

Σταύρος Σιόλας: Με τη Ρίτα, εδώ και καιρό, έχουμε διαπιστώσει την καλλιτεχνική μας συγγένεια, η οποία ενώ δεν είναι προφανής, είναι ουσιαστική. Αγαπάμε κι οι δυο βαθιά το ελληνικό τραγούδι, παρασυρόμαστε από τη δύναμη της μουσικής όταν τραγουδάμε στη σκηνή και ερμηνεύουμε με θεατρικότητα και πάθος. Ψάχναμε ευκαιρία, λοιπόν, να συνεργαστούμε, η οποία και προέκυψε διπλά, αφού ενώ δίνουμε μαζί κοινές παραστάσεις, ετοιμάζουμε και τον επόμενο δίσκο της Ρίτας με συνθέτη εμένα και σημαντικούς στιχουργούς. Στο δίσκο, επίσης, η Ρίτα υπογράφει στιχουργικά δυο τραγούδια.

Σκέφτεστε την επιτυχία όταν γράφετε μουσική; Πώς προκύπτει ένα τραγούδι που – πραγματικά – αγαπιέται τελικά από τον κόσμο;

Σταύρος Σιόλας: Η επιτυχία είναι πάντα καλοδεχούμενη και ναι, τη σκέφτομαι, αλλά ποτέ δε θέλω να υπάρχει η πρόθεσή της στη διαδικασία δημιουργίας ενός τραγουδιού. Πιστεύω πως παίζει μεγάλο ρόλο η αλήθεια του τραγουδιού, με την οποία θα έχει ανάγκη το κοινό τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να επικοινωνήσει!

Υπάρχει κάτι που σας «φοβίζει» σήμερα στην ελληνική κοινωνία; Μία κρίση (κοινωνική, οικονομική κ.τ.λ.) μπορεί να λειτουργήσει, τελικά, ως «ευκαιρία» για έναν καλλιτέχνη και να μετατραπεί σε μία δημιουργική περίοδο;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Η καλλιτεχνική δημιουργία δε σταματά ποτέ. Φυτρώνει κι εκεί που δε θέλουν να την αφήσουν να ζήσει. Υπάρχουν πολλά που με φοβίζουν, όχι μόνο στην ελληνική κοινωνία, αλλά στον κόσμο γενικότερα. Πάρα πολλά. Όμως, επιλέγω να μη ζω στο φόβο. Επιλέγω να ζω στον πυρήνα μου, εκεί όπου υπάρχει ελπίδα και αγάπη και να προσπαθώ με τον τρόπο μου να τα μοιράζομαι και με τους ανθρώπους γύρω μου. Αυτό νιώθω ότι πρέπει να κάνω, όχι να φοβάμαι.

Σταύρος Σιόλας: Η πρώτη καραντίνα στην πανδημία του κορωνοϊού υπήρξε πράγματι δημιουργική για μένα, διότι μελοποίησα κάποια ποιήματα του Ελύτη που ήθελα καιρό να το κάνω. Αυτά που με φοβίζουν τώρα, όμως ,στην Ελληνική κοινωνία είναι η πατριαρχία, ο ρατσισμός, η ομοφοβία, η ανώνυμη ιντερνετική ανθρωποφαγία κι η Ακροδεξιά. Με μουδιάζουν και δεν μπορώ να τα εκμεταλλευτώ καλλιτεχνικά. Είναι σίγουρα υλικό για άλλους καλλιτέχνες, αλλά όχι για μένα.

Σε προηγούμενες δεκαετίες, το MTV για παράδειγμα, έπαιξε ίσως τον πιο σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ποπ κουλτούρας για μια ολόκληρη γενιά. Κάτι αντίστοιχο συναντάμε και τα τελευταία χρόνια με την έκρηξη των social media (ειδικά του TikTok), όπου οποιαδήποτε παλιά επιτυχία ή και νέο κομμάτι μπορεί να (ξανα)γίνει χιτ, αρκεί να φτιαχτεί ένα σχετικό challenge για το οποίο οι χρήστες θα φτιάχνουν τα δικά τους βιντεάκια. Κατά πόσο θεωρείτε πως το γεγονός αυτό μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστο έναν καλλιτέχνη; Είναι ένας παράγοντας που μπορεί να λάβετε υπόψιν και, ενδεχομένως, να σας κάνει να δουλεύετε ακόμη πιο εντατικά; Θεωρείτε πως η μουσική βιομηχανία έχει αλλάξει ριζικά; 

Ρίτα Αντωνοπούλου: Ότι όλα έχουν αλλάξει είναι το μόνο βέβαιο. Εμείς ζήσαμε και ζούμε τη μετάβαση από το παλιό στο νέο. Προλάβαμε την εκπνοή του παλιού! Ειλικρινά, δεν ξέρω από πού να το πιάσω για να απαντήσω. Το σίγουρο είναι ότι δεν είμαστε προστατευμένοι από πολλές απόψεις και δεν έχουμε στήριγμα. Δε μιλάμε τώρα για τα παγκόσμια ονόματα, έτσι; Μιλάμε για εμάς εδώ, στο χωριό της Ελλάδας, που προσπαθούμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε με αξιοπρέπεια. Παλιά υπήρχε μια δισκογραφική που αναλάμβανε τα πάντα – έτσι ξέρουμε από όλες τις αφηγήσεις των πιο παλιών – και ο δημιουργός έπαιρνε προκαταβολές για να μπορεί αμέριμνος να κάτσει και να γράψει. Αυτά σήμερα ακούγονται σαν όνειρο. Σήμερα, καλείσαι να επενδύεις εσύ στον εαυτό σου, αυτά που βγάζεις από τον εαυτό σου. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι υπόλοιποι για να κάνουν π.χ. μια δισκογραφική δουλειά θα πρέπει να βρουν τρόπο να τη χρηματοδοτήσουν και μετά να βρουν τρόπο να ακουστεί κάπως, κάπου, κάποτε…. το άλλο με τον Τοτό σας το είπα;

Σταύρος Σιόλας: Δεν έχω TikTok η αλήθεια είναι, αλλά καταλαβαίνω τι συμβαίνει. Το MTV πράγματι διαμόρφωσε κι εμένα και μ’ έμαθε πολλούς καλλιτέχνες και ήχους και είδη μουσικής, αλλά και υπέροχες εικόνες από καταπληκτικά βίντεο κλιπ της εποχής! Το MTV ήταν αμιγώς μουσικό κανάλι, με περιεχόμενο από καταξιωμένους καλλιτέχνες. Δεν μπορεί να συγκριθεί με το TikTok από το οποίο μπορεί να ξεπηδήσουν κάποια ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά το περιεχόμενό του, κατά βάση, νιώθω ότι δε με αφορά και δε με διασκεδάζει. Η μουσική βιομηχανία φυσικά και έχει αλλάξει από τα social media, όπως και οι ζωές μας. Πάσχουμε όλοι από απόσπαση προσοχής, δεν μπορούμε να εστιάσουμε για πολύ ώρα σε τίποτα. Η μουσική θέλει εσωτερική κι εξωτερική ησυχία. Παλιότερα ακούγαμε ολόκληρους δίσκους και κύκλους τραγουδιών. Τώρα, συνηθίσαμε σε viral reels μερικών δευτερολέπτων σε συνεχή εναλλαγή. Αφού αυτό δεν ωφελεί μια συγκεντρωμένη ακρόαση, δεν ωφελεί και τη μουσική.

Προτιμάτε για τις συναυλίες σας, μεγάλους χώρους, ή πιο ατμοσφαιρικούς και μικρούς που ο ένας νιώθει την ενέργεια του άλλου;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Και οι δυο επιλογές έχουν τη μαγεία τους. Είναι άλλη η αίσθηση του μεγάλου χώρου, που θα πάρεις μια γενική ενέργεια χιλιάδων ανθρώπων κι εντελώς άλλη αυτή του μικρού, που μπορούμε να κοιταχτούμε στα μάτια. Αγαπώ και τις δύο επιλογές!

Σταύρος Σιόλας: Έχουν άλλη λειτουργία οι μεγάλοι χώροι κι άλλη οι μικροί και πρέπει να παίζεις άλλη μουσική. Προτιμώ τους μικρούς χώρους, γιατί μου επιτρέπουν να παίζω πιο ατμοσφαιρική μουσική κι η επικοινωνία είναι πιο άμεση και πιο ουσιαστική.

Πείτε μας τρεις καλλιτέχνες ή κομμάτια τα οποία ανακαλύψατε πρόσφατα και ακούτε πολύ.

Ρίτα Αντωνοπούλου:

1. I lose control – Teddy Swims,

2. River – Bishop Briggs,

3. Οτιδήποτε από Imagine Dragons… Εντάξει δεν τους ανακάλυψα τώρα τους τελευταίους, αλλά π.χ. σήμερα το πρωί ξύπνησα έχοντας στο μυαλό μου ένα καινούριο που κυκλοφόρησαν τώρα, το Nice to meet you.

Ναι, με τσακώσατε είναι όλα ξένα!

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Ρίτα Αντωνοπούλου: Προς το παρόν έχω στραμμένη τη σκέψη μου στην περιοδεία την καλοκαιρινή, που ξεκινάει ουσιαστικά από Θεσσαλονίκη τώρα, και θα πάει μέχρι τέλος Σεπτέμβρη. Εκεί κάπου θα βγει το επόμενο τραγούδι μας με τον Σταύρο, πάλι σε δικούς μου στίχους και το περιμένω πώς και πώς, γιατί θέλω να το πω και ζωντανά. Και λίγο αργότερα, ολόκληρος ο δίσκος που θα κυκλοφορήσει πια επίσημα. Θα συνεχίσουμε με τον Σταύρο παρέα και το χειμώνα. Οπότε, είναι όλα κανονισμένα σε ένα βαθμό, το μόνο που μένει είναι να τα ζήσουμε στο έπακρο!

Σταύρος Σιόλας: Η καλοκαιρινή μας περιοδεία με τη Ρίτα, όπως κι ο δίσκος που ετοιμάζουμε. Και μετά, άλλοι δίσκοι, άλλα τραγούδια και πάλι εμφανίσεις και συναυλίες σ’ ένα αέναο, συνεχή κύκλο, αφού αυτή είναι η ζωή μου!

Βρείτε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συναυλία τους στη Θεσσαλονίκη την Δευτέρα 17 Ιουνίου εδώ. 

Η Αλέκα Κανελλίδου έρχεται στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών την Τρίτη 25 Ιουνίου και για να μας τραγουδήσει τις γνωστές επιτυχίες της που τόσο αγαπήθηκαν, με τις αυθεντικές εκτελέσεις και την αισθαντική φωνή της!

Η Αλέκα Κανελλίδου μετά από πολλά χρόνια έρχεται στην Θεσσαλονίκη! Τρίτη  25 Ιουνίου στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών!

Φέτος το καλοκαίρι θα κάνει λίγες επιλεγμένες συναυλίες, μαζί με εξαιρετικούς μουσικούς. Μετά από τις sold out παραστάσεις στο ‘Αλσος το χειμώνα θα απολαύσουμε το πρόγραμμα εμπλουτισμένο με θερινή διάθεση σε ατμοσφαιρικούς χώρους συναυλιών.

Θα ακούσουμε τις γνωστές της επιτυχίες με τις αυθεντικές εκτελέσεις και την αισθαντική φωνή της.

Η Αλέκα Κανελλίδου με τα τραγούδια που ερωτευτήκαμε, αγαπήσαμε, σημάδεψαν στιγμές της ζωής μας θα κάνουν όμορφες τις καλοκαιρινές μας νύχτες και θα μας ξαναχαρίσουν αισθήματα που μας λείπουν.

Μουσική επιμέλεια/ενορχηστρώσεις: Βαγγέλης Τούντας

Παίζουν:

Γιάννης Αγγελόπουλος, τύμπανα

Κώστας Γιαξόγλου, πιάνο

Κώστας Πατσιώτης, μπάσο

Βαγγέλης Τούντας, βιολί, κιθάρα, φωνή

Ντίνος Χατζηιορδάνου, ακορντεόν

INFO:
Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών
Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη
Τρίτη 25 Ιουνίου
Ώρα έναρξης: 21.00

Τιμές εισιτηρίων:
Πλατεία VIP (αριθμημένες θέσεις): 25€
Πλατεία – Α Ζώνη (αριθμημένες θέσεις): 20€
Πλατεία – Β Ζώνη & Κερκίδα – Ζώνη Γ (θέσεις χωρίς αρίθμηση): Early bird 15€, Γενική είσοδος 18€, Φοιτητών, ανέργων, ΑΜΕΑ 16€

Προπώληση:
Ηλεκτρονικά: ticketservices.gr
Τηλεφωνικά: 210 7234567

Ταμείο θεάτρου Αυλαία (Τσιμισκή 136)

Τo καλοκαίρι είναι φτιαγμένo για φεστιβάλ!

Έχουν περάσει πολλά καλοκαίρια από τότε που το Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών ξεκίνησε την πορεία του και κάθε ένα από αυτά άφησε το σημάδι του στον χρόνο για όλους εμάς που αγαπάμε την μουσική, αλλά και τις τέχνες ευρύτερα.

Ένα ακόμη καλοκαίρι καταφθάνει στην φιλόξενη αυλή μας για να γίνουμε όλοι μαζί μια αγκαλιά τραγούδια που θα φέρουν έντονα συναισθήματα και θα δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις.

Καλλιτέχνες και συγκροτήματα από την Ελλάδα, αλλά και τη διεθνή μουσική σκηνή θα πλαισιώσουν το φετινό μας πρόγραμμα για να μας θυμίσουν πως θέλει νότες και ψυχή για να γιορτάζεις την κάθε μέρα ξεχωριστά! Κι εμείς θα γιορτάζουμε σχεδόν κάθε μέρα από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο μαζί σας.

Μουσικές για όλα τα γούστα, μουσικές για τους νεότερους, μουσικές για τους μεγαλύτερους, μουσικές για να ταξιδεύουμε, να εκφραζόμαστε, μα πάνω απ’ όλα… για να σμίγουμε!

Με μεγάλη χαρά σας περιμένουμε στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών 2024.

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ – ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΚΟΣ | «ΠΑΕΙ»

Είναι οι στιγμές που γράφουν τη δική τους ιστορία. Είναι οι στιγμές που γίνονται μαγικές. Είναι οι στιγμές που δημιουργούν δυνατές αναμνήσεις, όπως αυτές που, μοναδικά φτιάχνει, ο Στέλιος Ρόκκος όταν βρίσκεται on stage και συνομιλεί μουσικά με το κοινό του.

Τέτοιες στιγμές θα ζήσουν και φέτος το καλοκαίρι όλοι όσοι απολαύσουν τον εξαίρετο μουσικό και τραγουδιστή στις συναυλίες του, σε όλη την Ελλάδα, με τίτλο «Πάει».

Η επαφή του με το κοινό άμεση, αμφίδρομη, μοναδική! Ο Στέλιος Ρόκκος θα ταξιδέψει το κοινό για ακόμη ένα καλοκαίρι σε απίστευτα μουσικά ταξίδια μέσα από τα δικά του τραγούδια αλλά και άλλες μεγάλες επιτυχίες!

Φέτος το καλοκαίρι ο Στέλιος Ρόκκος θα «Πάει» στη Θεσσαλονίκη, στις 10 Ιουνίου στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών.

ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ – NOUVELLE VAGUE με ΕΙΣΟΔΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Opening Act: Les Au Revoir

Το Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών και το Principal Club Theater μας προσκαλούν να γιορτάσουμε όλοι μαζί το φως, την ξεγνοιασιά, την αλμύρα… μας προσκαλούν να υποδεχτούμε επιτέλους το Καλοκαίρι. Την Τετάρτη 12 Ιουνίου λέμε όλοι μαζί «Hello summer» παρέα με τους Nouvelle Vague και τους Les Au Revoir. Mε ελεύθερη είσοδο, με φρέσκια διάθεση, με ατμοσφαιρικές μουσικές… αφήνουμε την καλοκαιρινή αύρα να μας παρασύρει στην αυλή της Μονής Λαζαριστών.

Οι Nouvelle Vague επιστρέφουν στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών για μια νύχτα μουσικής ευφορίας γεμάτη όνειρα, μελωδίες, χορό, αθωότητα, αλλά και ερωτισμό. Το καλοκαίρι είναι εδώ και η χαλαρωτική φρεσκάδα των Nouvelle Vague έρχεται να μας δροσίσει. Να φέρει το
χαμόγελο στα πρόσωπά μας και να μας ταξιδέψει σε συναρπαστικές μουσικές διαδρομές. Πριν τους Nouvelle Vague οι Les Au Revoir θα ξεκινήσουν αυτή την υπέροχη βραδιά…

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ – ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ Live

Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ένας από τους πιο εμπνευσμένους και επιτυχημένους συνθέτες – ερμηνευτές του σήμερα, έρχεται αυτό το καλοκαίρι να γεμίσει με ρυθμούς και μελωδίες όλη την Ελλάδα, με τραγούδια που αγαπήθηκαν εδώ και 2,5 δεκαετίες! Μουσικές δημιουργίες χαραγμένες στην καρδιά μας, έτοιμες να ξυπνήσουν συναισθήματα και να μας ταξιδέψουν στο πιο μελωδικό καλοκαίρι!

Μαζί του παλιοί γνώριμοι αλλά και νέοι φίλοι συνεργάτες:

Τίνα Αλεξοπούλου – η πολύπλευρη και ταλαντούχα ερμηνεύτρια
Σόλωνας Αποστολάκης – πλήκτρα και ενορχήστρωση

Σπύρος Μάζης – μπάσο
Δημήτρης Τσόλης – τύμπανα
Κωστής Πυρένης – ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Νικόλας Πλάτων – τρομπέτα
Φωνητικά – Εστέλλα Κοπάνου (φλάουτο) & Γιώργος Παντέλογλου
(σαξόφωνο)
Υπεύθυνος ήχου – Σταύρος Συκιανάκης
Ηχολήπτης σκηνής – Τάσος Μαλλιούρας

ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ – ARCHIVE Live

Opening Act: Sugar For The Pill

Οι πρωταγωνιστές και πρωτοπόροι του progressive rock και διαχρονικά αγαπημένοι του ελληνικού κοινού, Archive έρχονται στη Θεσσαλονίκη για να μας χαρίσουν μια ατμοσφαιρική βραδιά αφιερωμένη στους σημαντικότερους μουσικούς σταθμούς της καριέρας τους.

Μετά από πέντε χρόνια από την καθηλωτική τους συναυλία στο Ηρώδειο, οι Archive επιστρέφουν δυναμικά με τον προπέρσινο δίσκο τους, “Call To Arms & Angels” στις αποσκευές τους, υποσχόμενοι δύο αξέχαστες νύχτες που το φανατικό κοινό τους στη χώρα μας πρόσμενε καιρό.

Από το αριστουργηματικό downtempo ντεμπούτο τους, “Londinium” το 1996, κάθε κυκλοφορία των Archive ακροβατεί μεταξύ διαφορετικών πειραματισμών, νέων ήχων και κοινωνικών προβληματισμών. Λειτουργώντας ως κύριοι του δικού τους πεπρωμένου, παρακάμπτουν τις επικρατούσες τάσεις και δημιουργούν το δικό τους, μοναδικό, μουσικό μίγμα.

Με επιρροές και διαφορετική προσέγγιση στον τρόπο που αντιλαμβάνονται και προσδιορίζουν τη μουσική, το δίδυμο των Darius Keeler και Danny Griffiths, ευθύνεται για μερικές από τις σημαντικότερες στιγμές του νέου κύματος του progressive rock.

Η πλούσια δισκογραφία των Archive από το 1996 μέχρι και το 2022 όταν κυκλοφόρησε ο τελευταίος τους δίσκος “Call To Arms & Angels” έχει γεννήσει σπουδαία τραγούδια όπως το 16λεπτο έπος, “Again”, που έγινε αμέσως ραδιοφωνική επιτυχία. Το “Fuck U” το οποίο γράφτηκε κατά του George W. Bush, έγινε ο απόλυτος Αrchive ύμνος απογειώνοντας τη φήμη του συγκροτήματος που δεν φοβήθηκε ποτέ να εξερευνήσει ψυχεδελικά και progressive μονοπάτια.

Tα “Bullets”, “You Make me Feel”, “Lights”, “End of our Days” ήρθαν μέσα στα χρόνια να επιβεβαιώσουν την καλλιτεχνική αξία και στιχουργική δεινότητα της αγαπημένης μουσικής κολλεκτίβας μέσα από την κυκλοφορία εμβληματικών δίσκων όπως των “You All Look the Same to Me”, “Noise” και “Lights”. Την ίδια περίοδο στην πολύχρονη καριέρα τους οι Archive έδωσαν μια σειρά από σαγηνευτικά sold out shows και headline εμφανίσεις σε κάποια από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ του πλανήτη.

Οι «Sugar For The Pill» είναι το συγκρότημα που θα ανοίξει την συναυλία των Archive  στη Μονή Λαζαριστών στις 15 Ιουνίου. Πρόκειται για ένα Shoegaze – Dream Pop συγκρότημα που δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2020. Η μουσική των Sugar For Τhe Pill ισορροπεί ανάμεσα στον ήχο shoegaze συγκροτημάτων όπως οι «Ride», «Slowdive» και «Lush», στην Dream pop των «Beach House» και στον post punk ήχο των «Chameleons» και των «Interpol».

Θα μας βρείτε εδώ:
www.monilazariston.gr
F/B: Moni Lazriston Festival
Instagram: monilazaristonfestival
Διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη
Τηλ. Επικοινωνίας: 2310589200

Σαράντα χρόνια μετά, οι μουσικές από το «Ρεμπέτικο» ηχούν και πάλι, με μία πιο σύγχρονη ματιά. Ο σπουδαίος Σταύρος Ξαρχάκος και η ορχήστρα του θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά ολοκληρωμένα, τα θρυλικά τραγούδια και η ερμηνεύτρια Ηρώ Σαΐα μοιράζεται μαζί μας τα συναισθήματά της για τη συμμετοχή της σε αυτό το μεγαλεπήβολο εγχείρημα, ενώ μας δίνει και μία μικρή γεύση σχετικά με το τι πρόκειται να παρακολουθήσει το κοινό της Θεσσαλονίκης επί σκηνής, το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου, στο Θέατρο Δάσους, μετά την αναβολή της συναυλίας που προηγουμένως ακυρώθηκε για λόγους υγείας του μαέστρου.

Περισσότερες πληροφορίες για τη μεγάλη συναυλία «Ρεμπέτικο» 40 Χρόνια Μετά – στη Θεσσαλονίκη βρείτε εδώ.

Συνέντευξη στην Ασημίνα Τούνα

Μετά από τέσσερις σαρωτικές sold out συναυλίες στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το θρυλικό «Ρεμπέτικο» έρχεται για μία μοναδική βραδιά στο Θέατρο Γης Θεσσαλονίκης.

Η μουσική της ταινίας παρουσιάζεται για πρώτη φορά ολοκληρωμένη, 40 χρόνια μετά, το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου και ο μεγάλος μαέστρος, Σταύρος Ξαρχάκος – μαζί με 20 ακόμα μουσικούς, τραγουδιστές και ψάλτες – θα μας μεταφέρει τη συγκίνηση, τον διονυσιασμό, το φως, αλλά και τα γοητευτικά σκοτάδια των ορχηστρικών και των τραγουδιών του έργου που φέτος κλείνει σαράντα χρόνια από τότε που ρίζωσε – μια για πάντα – στις καρδιές μας.

Σαράντα χρόνια πριν, παρά τις επιθυμίες εταιρειών, επέλεξε να βρει φωνές που να ταιριάζουν σε αυτό που ονειρεύτηκε, φωνές με βίωμα και ιδιαίτερο χρώμα. Έτσι και τώρα, επιλέγει την ομαδικότητα στην παρουσίαση αυτού του έργου, χωρίς κραυγαλέα ονόματα και δίνει τον πρώτο λόγο στην ορχήστρα του. Όλοι μαζί παίζουν, τραγουδούν, συνθέτουν μια σύγχρονη ρεμπέτικη κομπανία, δημιουργείται η συνθήκη του ρεμπέτικου πάλκου του σήμερα, με τη σύγχρονη μουσική ματιά του Σταύρου Ξαρχάκου.

«Ρεμπέτικο», μια ταινία ορόσημο

Ήταν το 1983 όταν o Κώστας Φέρρης σκηνοθέτησε και παρουσίασε, σε σενάριο του ίδιου και της Σωτηρίας Λεονάρδου, την ταινία «Ρεμπέτικο», μια ταινία ορόσημο, η οποία με αφορμή την πορεία μιας τραγουδίστριας του ρεμπέτικου (υπονοείται η Μαρίκα Νίνου), κατέγραψε την Ελλάδα του μεσοπολέμου, τα ρεμπέτικα, τη ζωή των καλλιτεχνών, τη ζωή στα προσφυγικά.

Για τις ανάγκες της ταινίας ο Σταύρος Ξαρχάκος δημιούργησε νέα τραγούδια φτιαγμένα με παλιά συνταγή που έδιναν την αίσθηση ότι πρόκειται για παλιά ρεμπέτικα. Ο δίσκος »Ρεμπέτικο» από τότε γνώρισε πολλές επανακυκλοφορίες και τεράστια αποδοχή, πούλησε περισσότερα από 250.000 αντίτυπα και έδωσε νέα ώθηση στο ρεμπέτικο.

Τα τραγούδια «Καίγομαι», «Μάνα Μου Ελλάς», «Το Δίχτυ», «Το Πρακτορείο», «Στου Θώμα», «Στης Πίκρας Τα Ξερόνησα», «Μπουρνοβολιά», «Στην Αμφιάλη», γνώρισαν ευρύτατη αποδοχή, κηρύχτηκαν διαχρονικά και έγραψαν τη δική τους αυτόνομη ιστορία. Από τότε μέχρι σήμερα, άλλωστε, τα έχουμε ακούσει σε άπειρες διασκευές και εκδοχές, από καλλιτέχνες όλων των ειδών, Έλληνες και όχι μόνο.

Είναι το «Ρεμπέτικο» του Ξαρχάκου ένα αριστούργημα που ξεπέρασε ακόμα και τη μεγάλη ταινία για την οποία γράφτηκε; Είναι. Καταχειροκροτήθηκε ο μαέστρος στο κατάμεστο Ηρώδειο και Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου παρουσίασε τα τραγούδια του δίσκου ζωντανά, 40 χρόνια μετά; Φυσικά.

Μιλάμε με την Ηρώ Σαΐα για τις ιστορικές αυτές βραδιές, ενώ μας αποκαλύπτει πώς σαράντα χρόνια μετά, το έργο αυτό συνεχίζει να εξελίσσεται, να πρωτοπορεί και να εκφράζει τα μύχια της ανθρώπινης ψυχής. Τι είναι αυτό που θαυμάζει στον Σταύρο Ξαρχάκο και πώς κυλά η συνεργασία με έναν τόσο μεγάλο καλλιτέχνη;

Η ίδια, συνυπάρχει τόσο στη ζωή, όσο και στην σκηνή με τον μεγάλο μας συνθέτη και επιστρατεύει όχι μόνο τη φωνή της, αλλά και το συναίσθημά της, ώστε να μας χαρίσει μία αξέχαστη βραδιά στη συναυλία της Θεσσαλονίκης. Απολαύστε την!

Μετά από τα σαρωτικά sold out στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το θρυλικό «Ρεμπέτικο» του Σταύρου Ξαρχάκου παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη. Πώς νιώθετε για αυτή τη δουλειά, που γίνεστε μέρος ενός τόσο εμβληματικού έργου 40 χρόνια μετά;

Όταν κανείς παίρνει μέρος στην παρουσίαση ενός μουσικού έργου όπως το Ρεμπέτικο, που τόσα χρόνια έχει αγαπηθεί, αλλά και τραγουδηθεί από Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, δεν μπορεί παρά να νιώθει συγκίνηση, χαρά, αλλά και τεράστια ευθύνη, ώστε να δώσει τον καλύτερό του εαυτό και συνάμα ένα κομμάτι της ψυχής του.

Πώς είναι να συνεργάζεστε και να σας τιμούν τόσο, μεγάλοι καλλιτέχνες και δημιουργοί όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος; Πώς θα χαρακτηρίζατε τη συνύπαρξη σας;

Από το ξεκίνημα της διαδρομής μου, είχα τη χαρά να συνεργαστώ με πολλούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες. Δε θα σας τους αναφέρω έναν προς έναν για να μην κουράσω, όμως όποιος ψάξει το βιογραφικό μου θα το διαπιστώσει. Από κάθε συνεργασία πήρα πολλά – μα πάρα πολλά – χρήσιμα εργαλεία για τη δουλειά μου! Όμως, από τη συνεργασία με τον Σταύρο Ξαρχάκο πήρα πολύτιμα εφόδια: μου έδωσε την ευκαιρία να αναμετρηθώ με ιστορικά, δύσκολα και απαιτητικά τραγούδια, τα οποία θέλουν και ψυχή και φωνή. Με έκανε να ακούσω τη φωνή μου και να αρχίσω να κατανοώ τα ηχοχρώματά της, τις ευαισθησίες και τις δυναμικές της και πάνω απ´ όλα να αφήνω ελεύθερο το συναίσθημά μου. Κι ας κάνω και λάθος.

Δίπλα σε σπάνιους καλλιτέχνες – όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος – πάνω απ´ όλα «διδάσκεται» κανείς αισθητική. Η μουσική του, ο τρόπος ζωής του, η ευγένειά του, όλες οι εκφάνσεις της ύπαρξής του έχουν ένα δυσεύρετα υψηλό επίπεδο. Πολλά, μα πάρα πολλά έχω πάρει από αυτή τη συνεργασία, που θα ήθελα ώρα για να τα απαριθμήσω. Και εξακολουθώ να παίρνω, διότι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης είναι ένας αστείρευτος μουσικός ποταμός, πάντα δίνει στους καλλιτέχνες και προσπαθεί να βγάλει τον καλύτερό τους εαυτό.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα στοιχεία εκείνα που κρατάνε τον Σταύρο Ξαρχάκο ακόμα τόσο ορεξάτο σε αυτό που κάνει και, όπως φαίνεται, ανοιχτό σε καινούργιες συγκινήσεις; Τι θαυμάζετε σε εκείνον;

Νομίζω πως στο πρώτο σκέλος της ερώτησης, θα ήταν πιο σωστό να σας απαντήσει ο ίδιος. Εγώ θα σας πω ότι σίγουρα η ίδια του ανήσυχη και ζωηρή φύση τον κρατάει ενεργό, όσο και το πάθος του για τη μουσική. Όσο για το το τι θαυμάζω, θα σας απαντήσω πως ανάμεσα στα τόσα που θαυμάζω σε αυτόν τον άνθρωπο είναι η καλοσύνη του, η αγνότητα της σκέψης του, η καθαρότητα της ψυχής του, η αγάπη του προς τη ζωή και τις ομορφιές της.

Έχετε καταφέρει να στήσετε ένα σύγχρονο ρεμπέτικο πάλκο, το οποίο κέρδισε το ενδιαφέρον του κοινού και έχει γνωρίσει ήδη τεράστια επιτυχία. Ποιο είναι το στοιχείο που διακρίνει τους συνεργάτες σας και θεωρείτε πως λειτουργεί “ευνοϊκά” ως προς αυτή την κατεύθυνση;

Και σε αυτή την περίπτωση, δεν είναι ένα, αλλά πολλά περισσότερα τα στοιχεία αυτά. Θα ξεχωρίσω τον σεβασμό όλων μας προς τον μαέστρο, προς το σπουδαίο αυτό έργο και την πρόθεσή μας να το αποδώσουμε με ψυχή και με τον τρόπο που το θέλει ο δημιουργός του.

Υπάρχει κάποια στιγμή στις συναυλίες σας που να ξεχωρίζετε;

Κάθε στιγμή επί σκηνής είναι μια υπέροχη και ξεχωριστή εμπειρία!

Η ταινία μας μεταφέρει σε μια εποχή που δεν έχετε γνωρίσει, πόσο απαιτητικό ήταν να συνδεθείτε με την υπόθεση, άρα και τους στίχους των τραγουδιών, ώστε να αποδώσετε στο μέγιστο δυνατό;

Νομίζω πως δε χρειάζεται να έχει γνωρίσει κανείς αυτή την εποχή για να τραγουδήσει τα τραγούδια του συγκεκριμένου μουσικού έργου. Οι στίχοι και τα νοήματα των τραγουδιών έχουν διαχρονική σημασία και οικουμενικότητα. Μπορούν, δηλαδή, να αγγίξουν κάθε ακροατή – ανεξάρτητα από το αν γνωρίζει ή όχι την ταινία. Γι´ αυτό και η μουσική της ταινίας ταξίδεψε και ταξιδεύει αυτόνομη, γι´ αυτό και τα τραγούδια αυτά τραγουδιούνται από τις ταβέρνες και τα νυχτερινά μαγαζιά, μέχρι το Ηρώδειο, γι’ αυτό και είχαν τόση επιτυχία οι τέσσερις έως τώρα συναυλίες του Ρεμπέτικου που πραγματοποιήθηκαν. Η μουσική αυτή ήταν τόσο δυνατή, που πήρε το δρόμο της προς τις καρδιές των ανθρώπων, ανεξάρτητα από το εάν είχαν δει την ταινία ή εάν είχαν ζήσει στην εποχή που διαδραματίζεται η υπόθεσή της.

Τα τραγούδια του Ρεμπέτικου γνώρισαν ευρύτατη αποδοχή, κηρύχθηκαν διαχρονικά και έγραψαν τη δική τους αυτόνομη ιστορία. Ακόμη και 40 χρόνια μετά, τι είναι κατά τη γνώμη σας αυτό που κάνει την μουσική της ταινίας τόσο διαχρονική;

Η μουσική της ταινίας είναι διαχρονική, διότι πραγματικά είναι μεγαλειώδης μέσα στην απλότητά της. Έχει μέσα της αισθήματα, μνήμες, προσφυγιά, πατρίδες, πόνο, έρωτα, χαρά, πάθος, ιστορία. Νομίζει κανείς, ακούγοντας το έργο αυτό, ότι το έχει γράψει κάποιος παλιός ρεμπέτης. Σαν να ταξίδεψε νοερά ο συνθέτης σε εκείνη την εποχή και άκουσε τους ήχους της.

Υπήρχε κάποια επιφύλαξη ή νιώσατε άγχος όταν κληθήκατε να συμμετέχετε στο Ρεμπέτικο και να ερμηνεύσετε τραγούδια που έχουν στιγματίσει με τη φωνή τους σπουδαίοι δημιουργοί;

Καμία επιφύλαξη δεν έχω, όταν μου προτείνεται κάτι πραγματικά σπουδαίο. Διότι δεν με ενδιέφερε ποτέ να ξεπεράσω κανέναν άλλον, παρά μόνον τον εαυτό μου και να βάζω όλο και πιο ψηλά τον πήχη!

Πώς σας κάνει να αισθάνεστε το γεγονός ότι το κοινό υποδέχτηκε με τόση ζεστασιά την παρουσίαση του έργου 40 χρόνια μετά; Πόσο μάλλον, το γεγονός ότι “ξανασυστήνεται” και σε άτομα μικρότερη ηλικίας. Θεωρείτε πως η δουλειά αυτή σας έχει καθορίσει τόσο καλλιτεχνικά, όσο και ως άνθρωπο;

info: